تبلیغات
دکتر سید مهدی مصطفوی - معناى فرقان و موارد استعمال آن در قرآن مجید

معناى فرقان و موارد استعمال آن در قرآن مجید

معناى فرقان و موارد استعمال آن در قرآن مجید

كلمه فرقان بطورى كه در صحاح آمده به معناى چیزى است. كه میان حق و باطل جدائى بیندازد، ولى دلالت ماده این كلمه اعم است یعنى دلالت بر صرف جدا سازى دارد، چه جدا سازى حق از باطل و چه جدا سازى نخود از كشمش مثلا، و یا هر جدا سازى دیگر، همچنان كه مى بینیم در قرآن كریم در مورد جدا سازى مردم استعمال شده آنجا كه فرموده : (یوم الفرقان یوم التقى الجمعان). و نیز فرموده : (یجعل لكم فرقانا).
چیزى كه هست مطلوب از این جدا سازى در درگاه خداى تعالى حتما امرى است كه به هدایت برگشت كند، و درباره آن باشد، و جدا سازى مربوط به این مسئله حتما همان جدا سازى بین حق و باطل خواهد بود حق و باطل در عقاید و در معارف، و نیز تعیین اینكه بنده خدا چه وظایفى دارد، و چه چیزهایى جزء وظایف او نیست.

در نتیجه معناى جمله مورد بحث، با مطلق معارف الهیه منطبق مى شود، چه معارف اصلى و چه فرعى، چه آنهایى كه در كتابش بیان شده و چه آنهایى كه به زبان انبیایش جارى گشته، و لذا مى بینیم در آیه : (و لقد آتینا موسى و هرون الفرقان) همه آنچه را كه بر موسى و هارون نازل كرده فرقان نامیده است.

و نیز در آیه: (و اذ آتینا موسى الكتاب و الفرقان) غیر از كتاب تورات سایر دستورات نازله بر موسى (علیه السلام) را نیز فرقان خوانده است.

و در آیه: (تبارك الذى نزل الفرقان على عبده لیكون للعالمین نذیرا) فرموده: بلند مرتبه است آن خدایى كه فرقان را بر بنده اش نازل كرد تا براى همه عالمیان نذیر باشد.

و این فرقان از نظر معنا، با میزان منطبق است، چون در آیه: (لقد ارسلنا رسلنا بالبینات و انزلنا معهم الكتاب و المیزان لیقوم الناس ‍ بالقسط) بجاى كتاب و فرقان كتاب و میزان را ذكر كرده است.

و نیز این آیه در معناى آیه: (كان الناس امة واحده فبعث اللّه النبیین مبشرین و منذرین و انزل معهم الكتاب بال حق لیحكم بین الناس ‍ فیما اختلفوا فیه ) است.

پس میزان مثل فرقان عبارت است از دینى كه میان مردم بحق و عدالت حكم مى كند، در عین حال معارف و وظایف بندگى را هم در برداشته است (و خدا داناتر است).

ولى بعضى از مفسرین گفته اند: مراد از فرقان، تنها قرآن است. بعضى دیگر گفته اند: فرقان هر دلیلى است كه میان حق و باطل جدایى مى اندازد.

بعضى دیگر گفته اند: مراد، حجت قاطعى است كه رسول خدا (صلى اللّه علیه وآله) علیه كسانى اقامه مى كرد كه با آن حضرت بر سر عیسى (علیه السلام) احتجاج و مشاجره میكردند، لیكن بهترین وجه همان است كه ما ذكر كردیم.




موضوع: تفسیر قرآن مجید، برچسب ها: علوم قرآن و حدیث، نمونه سوالات، دکتر مهدی مصطفوی، تفسیر، کارشناسی ارشد، دکتری، دکترا،
ادامه مطلب
[ سه شنبه 16 شهریور 1395 ] [ 08:17 ق.ظ ] [ سید مهدی مصطفوی ]